Toen ik mijn pupje Dla Ciebie Walentyna Houwaerts kocht beloofde ik de fokster actief in de boxer wereld mee te gaan draaien . Kamila Mazurowska is de naam van de fokster en
zoals de naam al doet verwachten is het geen Nederlandse dame. Kamila is een Poolse en woont in de hoofdstad Warschau. Het contact met Kamila is al een paar jaar intensief en gestart met mijn kynologische activiteiten in Warschau en de rest van Polen. Ondanks dat de financiële middelen in Polen bij een groot gedeelte van de mensen niet te verglijken is met die van de gemiddelde Nederlandse fokker wilde Kamila in de eerste plaats een goede en mooie reu gebruiken. Via via is Posseidon de geselecteerde reu geworden. Kamila had Posseidon in Deurne gezien bij de Atiboxshow van 2004. Hij is een fantastisch mooie en heel sociale reu. Kortom hij beschikt over eigenschappen die we natuurlijk graag zien in de fokkerij. Nu draai ik al heel wat jaartjes mee als fokker binnen een ander ras dus besloot ik Kamila te helpen bij de keuze, dekking, reizen enz.. Zo ben ik vier keer naar de pups gaan kijken dus Walentyna zal ongetwijfeld een van de duurste pups zijn die ik ooit heb gehad. Vier vliegreizen naar Warschau en een autorit om ze op te halen. Voor mij stond vast hoe ze er ongeveer uit moest zien. De keuze moest snel gemaakt worden omdat ik een ongecoupeerde boxer wilde kopen. Natuurlijk zie ik ook heel graag een gecoupeerde Boxer iets wat tot de mogelijkheden bestond want in Polen wordt nog steeds volop gecoupeerd. Op showen zijn ze zelfs toegelaten.

Walentyna in haar favoriete positie boven op een andere hond!

Na de dekking heb ik me schriftelijk proberen aan te melden bij de boxerclub, helaas nu ruim 5 maanden verder is er nog steeds geen reactie gekomen op mijn brief . Ook heb ik via de eigenaars van Posseidon me proberen lid te maken. Ik besloot dus maar om eens een treetje hoger te gaan en natuurlijk leg je de meeste contacten op de grootste show. De fokster was blij dat ik haar uitnodigde om mee naar atibox te gaan. Zij met vliegtuig naar België en dan samen reizen. Uiteraard was hier al het eerste probleem want het lijkt wel of de lowbudget maatschappijen altijd veel te laat aankomen! Ik kocht voor de reis een tent en wat kampeer materiaal en daar gingen we dan. We besloten er in twee dagen heen te rijden zodat we onderweg ook nog het een en ander konden bekijken. Een leuk uitstapje en uiteindelijk belande we in Kroatië waar we heel veel bekende ontmoete. Er waren een aantal Nederlanders en natuurlijk waren ook de familie Bongers er met de vader van mijn Walentyna.

Tentje opzetten in de nacht niet echt mijn hobby

In Kroatië werden we meteen geconfronteerd met een hele slechte organisatie. Allereerst hebben zich er schandalige taferelen afgespeeld in een aanbevolen hotel. We moesten betalen voor honden die niet mee op de kamer mochten en zelfs niet gewenst waren. Het betalen was omdat de honden op het parkeer terrein in de brandende zon in de auto moesten wachten. We besloten de kamer niet te nemen wat weer resulteerde in een ruzie met de uitbater enz.

Vreemd dat een organisatie voor een dergelijk evenement daar geen rekening mee houd. Dus maar even naar de locatie waar het evenement zou plaatsvinden. Een prachtig mooi terrein, maar meteen viel me op dat de ringen slecht aangelegd waren. Er was geen ruimte om rond de ringen te lopen. En dat is toch iets wat niet mag gebeuren bij een evenement als Atibox.

De poolse vlag ontbrak en dat is toch ook slordig te noemen, wel was er plaats om te kamperen op een mooi en "rustig" plekje!

Gelukkig er was plek om de tent op te zetten. Wel eerst even 30 Euro betalen. Goed in de bloedhete zon hebben we de tent opgezet. Hierna het sanitair even gaan inspecteren. Wat sanitair..... Slechts een koude douche en een heel vieze toilet. De gasten bleven aanrijden en ik besloot niet te blijven. Het leek me niet mogelijk om twee dagen en een nacht zonder douche te moeten leven. Gelukkig leerde we al snel Duitse mensen kennen die ergens een Hotel wisten. De organisatie wist niets en kon niets doen voor ons. In heel Zagreb dan geen hotel?????? We hadden het idee dat de Hotels die aanbevolen werden zéér veel misbruik van de situatie aan het maken waren. Wellicht had de organisatie afspraken met de hoteleigenaren. Maar goed we vonden het hotel waar we super vriendelijk ontvangen werden. Het was er meteen gezellig. Ook de honden werden prima ontvangen. Dan de nacht goed uitrusten en op zaterdag ochtend vroeg naar de show.Aanmelden en kopje koffie dachten we. Bijna drie uur in de rij voor de aanmeldingen te regelen in de bloed hete zon. Voor mij was toen de lol voor het showen al weg. Ik besloot niet in de rij te gaan staan. De fokster wilde echter perse meedoen. Ze hield het vol en kon met enig gevloek haar papieren krijgen. Catalogus open en jawel naam verkeerd leeftijd verkeerd enz enz. Dus wederom een afdwaling bij de organisatie. Het wachten was zelf abnormaal en schandalig. Nog nooit heb ik zo'n organisatorische wanorde gezien. Maar goed dan de ring in.

Blijken we geen correct formulier te hebben. O ja ook het certificaat was niet goed en de keurmeester geeft aan sorry ik weet het ook niet. Natuurlijk raar als je zo met gasten omgaat die zo ver rijden voor de show. Al met al was het een leuke dag voor de contacten die je maakt maar de show was een regelrechte aanfluiting. We kregen wel een pracht verslag en de hoogst mogelijke uitslag maar we hadden iets anders verwacht. Dan op naar de zondag want dat zou de spektakeldag worden. Voor mij was de zondag veel mooier. Er waren prachtige Nederlandse honden. Ik ben nog te nieuw in het wereldje om een oordeel te geven maar een Nederlandse teef was heel mooi. Heel mooi hoe ze zich zelf presenteerde haar gangwerk was werkelijk super een genot om naar te kijken.(Anuk Sa-Namun The Fifth Element) Dan was er een jonge gele reu die ook prachtig was. (Aragorn The Fifth Element) Als klap op de vuurpijl werd Posseidon Wereldkampioen. De vader van mijn pup... Natuurlijk meteen feliciteren en drinken uit de worldcup. Opvallend was het voor mij dat er meer Italianen kwamen feliciteren dan Nederlanders. Nationale trots moet toch even alles opzij kunnen zetten denk ik dan. Maar goed niet alles en iedereen is en denkt het zelfde. Ik vond de champagne lekker en kan niet anders zeggen dat het SUPER is dat je wereldkampioen kunt worden met je eigen fokproduct. Wie droomt daar niet van. Ik had Toon nog nooit zo zenuwachtig gezien.

Waarom weet ik niet want voor mij had Posseidon ook gewoon de beste uitstraling in de ring. De reu Dakota (Italiaanse fok) stal ook mijn hart. Ook een prachtig gebouwde hond met super gangwerk en mooie uitstraling. Van hem zou ik ook heel graag ooit een nakomeling willen. Ook waren er een paar zéé'r mooi donker gestroomde honden. Een aantal kwamen er heel goed door de keuringen heen. Opvallend voor mij was dat honden die (ver) boven de rasstandaard schofthoogte komen zo hoog liepen met kwalificaties. Maar goed de tweede dag was super. Het eten en drinken was wel goed verzorgd en men kon gewoon met euro's betalen en dat is toch wel weer een pluspunt. Om dan nog maar een tip te geven waarom geen standjes met shirts , riemen, speeltjes en dergelijke. Showers shoppen nu eenmaal graag.....

Dan weer uitrusten een goede nachtrust en weer naar Hollanda.

De terugweg zou ook een beetje vakantie moeten zijn.